Παρασκευή 26 Απριλίου 2013
Η Επιστροφή: Το τρύπιο πουλοβερ του Θεμιστοκλή.
Τι και αν σε άφησα μικρό μου blog( τι μικρό δηλαδή,
οικογενειακό είναι από άποψη επισκεψιμότητας ) ΑΛΛΑ επιστρέφω. Ναι, μετά από μισό
μήνα, και αφιερώνω την επιστροφή μου στους παρακάτω: Στον Νικόλα από Κολιάτσου
(εννοείται δεν υπάρχει τέτοιος άνθρωπος), στα παιδιά που κάνανε πορεία έξω από την
Γ.Α.Δ.Α νομίζοντας πως η απουσία μου οφείλεται στους μπάτσους (ναι σε ευχαριστώ
γιαγια και παππού που επειδή δεν σήκωνα το κινητό μου νομίζατε πως με μπουζουριάσανε,
ευχαριστώ παιδιά). Τέλος ευχαριστώ τον Αντώνη τον Σαμαρά και τον Γιάννη τον
Στουρνάρα που μπορώ αντί να ανησυχώ για το μέλλον μου(ποιο μέλλον ρεεεε, χοχοχο)
να γράφω αυτές τις παπαριές.
Λοιπον, πάμε στο τρίτο κομμάτι της
ποιητικής συλλογής (Τρείς το Λάδι, Τρείς το ξύδι) όπου λέγεται Τρείς το
Λάδι-ΠΟΛΛΑ τα ξύδια(ναι τα ποτά εννοώ )
Το
τρύπιο πουλόβερ του Θεμιστοκλή
«Όχι Μπλάνκο, ΟΧΙ άλλο μπλάνκο!» φώναξε με μια γέρικη σάπια φωνή ο
Γερο-Θεμιστοκλής
Τον κοίταξα με αηδία και αποξένωση, όπως μια δημόσια άγνωστης
προέλευσης κλανιά
«Ξεκόψτε από αυτές τις μαλακίες» ξαναφώναξε ο γέροντας
«Πέτα αυτές τις κωλοχημείες και αγάπα τα λάθη σου γιατί είναι δικά σου,
είναι δικά σου Ευτέρπη»
(με το Ευτέρπη εννοούσε εμένα, απλά 89,3 χρονών κωλόγερος…)
Εγω τον κοίταξα με μια κρυφή στύση ανάμεσα στα μπούτια μου( είχε ο
Θέμης την Μενεγάκη στην τιβί βλέπεις) και του απάντησα:
«Δεν πάς να μπαλώσεις το πουλόβερ σου, και να αφήσεις αυτές τις παπαριές?»
Θέμης ο Γέρων: « Πότε θα καταλάβεις, να σέβεσαι και αγαπάς ακόμα και τις
μαλακίες σου ρε Αντρέα( όχι ούτε ο Αντρέας ήμουν), αντι να τις αντικαθιστάς και
να νομίζεις πως τις διόρθωσες με κωλοχημείες?»
ΑΥΤΑ ΜΑΓΚΕΣ. Χαιρετώ.
Κυριακή 7 Απριλίου 2013
Τρείς το λάδι, Τέσσερις το ξύδι(ναι μπήκε έξτρα φόρος και σε αυτό…)
Συνεχίζοντας λοιπόν την ποιητική συλλογή με μια μικρή
παραποίηση στον τίτλο ελέω του αγαπητού παλικαρά και πατριώτη, τραπεζίτη
Στουρνάρα, ήρθε η ώρα να αυτοσχεδιάσω.- (Ναι πάντα έτσι γίνεται και ας πουλάω
φούμαρα πως τα έχω έτοιμα, είχα διαβάσει σε ένα σοβαρό περιοδικό, μάλλον το glamour, πως έτσι ακούγομαι
πιο επαγγελματίας ή εγκληματίας..δεν έχει σημασία).-
Το πρώτο ποίημα για σήμερα
Προχθές Στα εξάρχεια
Προχθές εκεί στα
Εξάρχεια που έπλεκες δυο τζίβες
Με είδες με σακάκι
και σου έστριψαν οι βίδες
Σου έκλεισα το μάτι
και σου είπα «τα ράσα δεν κάνουν τον παππά»
Και μου είπες «Ναι
αλλά εγώ είμαι με τις κουκούλες και όχι με τις γραβάτες»
Και απάντησα «Μα εσύ
είσαι φιλελεύθερη γιατί με ταμπελοποιείς?, εσύ πιστεύεις στο είναι αλλά με
απορρίπτεις για το φαίνεσθε?, τελικά ποιος είναι ο φιλελεύθερος εγώ με το σακάκι
που σε θέλω και με τζίβες ή εσύ που με απορρίπτεις μονο για ένα σακάκι?»
(χειροκρότημα,
παραλήρημα, φσσσστ τι είπες πάλι ρε τρελέ και άλλα σκηνικά, στο κεφάλι μου και
ΜΟΝΟ)
Πάμε και στο δεύτερο
όπου έγραψα κάτω από την επήρεια ενός πολύ δυνατού Depon (τόσο
δυνατό που αντί για D πάνω είχε E,
στο έσκασα το υπονοούμενο ο πονηρός… και ναι το Depon δεν έχει
πάνω D
για όποιον καραγκιόζη πεταχτεί στα σχόλια)
Νηφάλιος?Νυφάλιος? Νιφάλιος? (όπως και να γράφεται, εγώ μια φορά δεν
είμαι)
Χράτσα-Χρούτσα
Χρούτσα-Χράτσα γρατζουνούσα την κιθάρα μου με δάκρυα στα μάτια
«Τι έγινε Θεμιστοκλή
?» με ρώτησε η Ευτέρπη
Πάλι έγραψα για το
εσώψυχα μου, άκου να δακρύσεις!
(αφου το άκουσε)
Είπε «Μα τι είναι
αυτό? Που είναι η μελωδία? Που είναι τα ακόρντα, τα ριφάκια, τα ιντερλούδια και
τα ρεφρεν?»
Εγώ σε κοίταξα με την
απορία που είχα κοιτάξει το 4ο θέμα της φυσικής στις πανελλήνιες
Ξαναείπε «Μα καλά δεν
ξέρεις από μουσική? Μα δεν ξέρεις να ΑΚΟΥΣ μουσική και θες και να συνθέσεις?»
Με δάκρυα στα μάτια
και ένα ναυτικό κόμπο στον λαιμό, Είπα «Ανατριχιάζεις? Δακρύζεις? Καυλώνεις,
Αυτοκαταστρέφεσαι όταν ακούς την μουσική?»
Με κοίταξες με την
απορία που είχες κοιτάξει τις οδηγίες
από το βιβλιαράκι του ΙΚΕΑ για το πώς να κατασκευάσεις το «τραπεζάκι-καρέκλα-γραφείο-μπαμπού
παρε παρε λέμε».
Ξαναείπα «ε τότε
ποιος δεν ξέρει να ΑΚΟΥΕΙ την μουσική?…»
Θα σταματήσω στα δύο διότι αν πάω στο τρίτο μάλλον θα
φορολογηθώ, και συν τοις άλλοις πόσο να επεξεργαστείτε σε μια μέρα διάολε? (για
ακόμη μια φορά η έλλειψη έμπνευσης καλύφθηκε με χιούμορ-Μπράβο Γιώργο.)
Τρίτη 26 Μαρτίου 2013
Βλέμματα-ουσίες-νοήματες ΚΑΙ μπύρες, ΠΟΛΛΕΣ μπύρες φίλος...
Να το κάνω ΤΙ το χρώμα των ματιών? Γαλάζιο, Πράσινο,
γαλαζοπράσινο ΟΚ. Ωραία χρώματα αλλά ΟΧΙ ωραία μάτια. Και η Μπάρμπι γαλάζια
μάτια έχει δεν μου προκαλεί ΚΑΝΕΝΑ συναίσθημα. Με νοιάζει η ματιά, να μπορείς
να με κάνεις χώμα και πυροτέχνημα την ίδια μέρα- με το βλέμμα σου- να μπορείς
να με κάνεις να νιώσω άφραγκος-άπλυτος και εγκληματίας αλλά και κυρίαρχος του
κόσμου .ΓΑΜΩ(πολύ μαγκιά ασούμε, Α και φτύσιμο στο πάτωμα).
Βρες αυτό και κάθε πρόσκαιρη καύλα,με οτιδήποτε άλλο, θα σου
μοιάζει ΤΟΣΟ μικρή που από μόνος σου θα νιώθεις φτωχός-άπλυτος και εγκληματίας
μέχρι να ξανασηκωθείς στα ουράνια από ένα ακόμα γαμημένο βλέμμα.
ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΛΟΓΟΠΑΙΓΝΙΟ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ! ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΘΕΙ ΤΩΡΑ!
Να το κάνω ΤΙ το τατουάζ όταν έχω τόσες πληγές?!?!
Απαγγέλνοντας από την ποιητική συλλογή του Ιταλού «Τρείς το λάδι, τρείς το ξύδι» μεταφρασμένη ε 3
γλώσσες, Ελληνική, Ιταλική και Ελληνοιταλική (είναι σε λεξικού μορφή ακόμα).
-Εγώ:«Ω, τι χρήσιμη που είναι η θρησκεία! Φαντάσου να είχες τόσα
δίς μαλάκες να τρελαίνονται στους δρόμους για ένα νόημα στη δημιουργία μιας ζωής χωρίς
νόημα»
-Εσύ:«Μαλακίες! Αφού η κάθε αλήθεια και το
κάθε νόημα στην ζωή ξεκινάει ΜΟΝΟ όταν αποδεχόμαστε πως ζούμε,αναπνέουμε,
κλάνουμε κλπ. χωρίς νόημα! Συνεπώς δεν γίνεται να αποδέχεσαι πως όλοι
αυτοί οι άνθρωποι στην μια και μοναδική ζωή τους δεν θα ΖΗΣΟΥΝ!»
-Αυτός:«ΕΣΤΩ! Το ότι όλοι αυτοί είναι απασχολημένοι στο
κυνήγι μαγισσών, ενός νοήματος που πραγματικά δεν υπάρχει, με αφήνει να ψάχνω ήσυχος για μια
εσωτερική αλήθεια που δίνει ουσία στο ότι ακριβώς ΔΕΝ υπάρχει ουσία!»
-Ο δεν-θυμάμαι-ποιος-από-το –μεθύσι:« ΚΑΛΑ, πιάσε το ανοιχτήρι
τώρα διότι στεγνώσαμε…»
Υγ. Αφού ήπια τις Heineken μου, άνοιξα την Sonny τηλεόραση
μου, κάπνισα τα τα golden Virginia Μου, κατέληξα στο ότι φταίει ο γαμημένος ο καπιταλισμός για
την κενωνοία σήμερα!
Υγ1. κουπα κούπα, ΚΟΥΠΑ ΚΟΥΠΑ ΚΟΥΠΑ! Το paliokoritso τιμά
τον σύγχρονο-συγκινητικό μαλάκα που με έκανε η πετάνα η κενωνοία, χαρίζοντας μου
ΔΥΟ ναι ΔΥΟ ΡΕ ΜΟΥΝΙΑ, κύπελλα! (οκ μπορεί να είχα σουρώσει και να τα έβλεπα
διπλά, αλλα θα διευκρινιστεί στα σχόλια)
Υγ2. Παρακαλώ σε ΚΑΘΕ
ΣΧΟΛΙΟ (ακόμα και του stefanou tou max)
να αναφέρεται αν επιθυμεί να υπάρξει 2η αποκάλυψη της ποιητικής
συλλογής «Τρείς το λάδι, Τρείς το ξύδι»
Τετάρτη 20 Μαρτίου 2013
Aς πω και εγώ την μαλακία μου… δημοκρατία έχουμε (φωνή από μέσα: όχου ρε γραφικέεεε, γράψε τίποτα πρωτότυπο!)
Αφού οι απόψεις είναι σαν τις ρώγες, όλοι έχουμε από κάνα
δυό και ενίοτε τρείς (οκ, πρωτότυπο enough?) ας πω και εγώ τι έχω να πω για την Τσύπρον.
Οι κουμπάροι «χρειαζόντουσαν για να διασωθούν» 17 δις( το
νούμερο για την Κύπρο είναι ΘΗΡΙΩΔΕΣ μιας και το ΑΕΠ της ανέρχεται γύρω στα 20
δις, είναι σαν η Ελλάδα να πάρει δάνειο 200 δις). Και από την μία είχαν την «μαμά
Ευρωζώνη που όλους μας διασώζει» να της λέει “τσίμπα 10 δις στο χέρι που
μπορείς να τα αποπληρώσεις(?) και ας κουρέψουμε τις καταθέσεις κατά 6-7 δις και
είστε κομπλεντάν”. Από την άλλη είχαν τους
Ρώσους με καταθέσεις γύρω στα 24 δις στις τράπεζες της Κύπρου που λένε “κάντε
καμιά μαλακία να κουρέψετε καταθέσεις και έχουμε φύγει χθές, όπως και όλες οι
επενδύσεις( και οι μελλοντικές ) μας”.
Η πρόταση της Ευρωζώνης φυσικά ήταν τόσο ΗΛΙΘΙΑ που
ξεπερνούσε σε ηλιθιότητα την χρεοκοπία της lehman brothers, με τα εξής επακόλουθα
· Φυγή όλων των τραπεζικών κεφαλαίων από την
Τσύπρον, συνεπώς κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος της.
· Εκτόξευση της ύφεσης μιας και ο κόσμος θα
κρατούσε τα λεφτά κάτω από το στρώμα του.
· Εκτόξευση της επενδυτικής αβεβαιότητας με
αποτέλεσμα να μην ξαναδεί επένδυση η Κύπρος για κανα δυο χιλιετίες.
· Διάλυση και ρήξη μεταξύ πολιτών και κυβερνήσεων
πιθανώς χειρότερη και από την δική μας.
Συνεπώς μιλάμε για ΣΙΓΟΥΡΗ αυτοκτονία,
πιο σίγουρη και από τα ΓΑΜΗΜΕΝΑ προγράμματα λιτότητας που καταστρέφουν την
Ευρωπαική οικονομία τα τελευταία 4-5 χρόνια. ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΓΙΑ 5 ΨΩΡΟΔΙΣ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ? Όταν στην Ελλάδα η «καλή Ευρώπη»
έχει δώσει πάνω από 150 δις τα τελευταία 3 χρόνια? ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ…
Μήπως, λέω εγώ τώρα ο πονηρός, ο
ψαγμένος, ο άτιμος (οκ μου τα ζάλισα), μπάς και η μαμά Ευρώπη ήθελε να πουλήσει
τσαμπουκά στην μαμά Ρωσσία στέλνοντας μηνυματάκι «όπως θα σας κουρέψω τις καταθέσεις
καταστρέφοντας τον φορολογικό σας παράδεισο, όπως θα φέρω όλα τα Κυπριακά κεφάλαια από εδώ
ΕΤΣΙ ΘΑ ΣΑΣ ΓΑΜΗΣΩ και με τους υδρογονάνθρακες μεθαύριο????» Αυτά..
Τι θα γίνει τώρα: Θα πωληθούν οι τράπεζες (τουλάχιστον Λαική
)γλιτώνοντας πέρι τα 3.5 δις ανακεφαλαιοποιήσης
συν οποιαδήποτε ανταλλάγματα, συν όποια άλλη Ρωσσική βοήθεια( είτε μέσω Gazzprom είτε
απευθείας μέσω κυβερνήσεως) όπως και ,θα βρεθούν τα 5.8 έξτρα δις
Για το γαμώτο: Πέραν της περηφάνειας για το χθεσινό ΟΧΙ των
κουμπάρων νιώθω και μια απίστευτη ντροπή και οργή για εμάς. Δεν είναι δυνατόν
ένα νησάκι (οκ με την στήριξη των Ρώσσων) να σηκώνει κεφάλι στο Eurogroup και
εσύ σε τρία χρόνια να έχεις διπλασιάσει την ανεργία( επίσημα πάνω από 1
εκατομύριο ), να έχει σχεδόν διπλασιαστεί το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ, να έχεις
χάσει το 25% του ΑΕΠ σου, να έχεις τσακίσει τον κοινωνικό ιστό, να έχουν
εκτοξευτεί τα ποσοστά φτώχειας ακλουθώντας τα προγράμματα λιτότητας και να μην
μπορείς να σηκώσεις κεφάλι! Ούτε και όταν είχες την στήριξη του ΔΝΤ ρε πούστη?
Ούτε ΤΌΤΕ? Ούτε τώρα με πρωτογενές πλεόνασμα και στήριξη ΔΝΤ? Ποτε ρε πούστη?
Πότε?
Πέμπτη 14 Μαρτίου 2013
Ανάμεσα σε σοφούς...
Ο Τάκης παπάρογλου με Msc στην παπαρολογία και Phd στην
μιλάωχωρίςναλέωτίποταλογία στο Μαντσεστερ, Μπάρκλει και Νέα Γιόρκ αντίστοιχα,
αναλύει το σοβαρό επιστημονικό θέμα :«Ποτό :Ανάγκη, πρόβλημα ή πούτσες μπλες?»
-Ιταλός «Καλησπέρα Τάκη»
-Τάκης «Αχ, σε παρακαλώ, ας αφήσουμε τις τυπικότητες, κ.
Παπάρογλου για σένα Ιταλέ»
-(οκ..)Ιταλός: «Διάβασα την έρευνα σας Κ. παπατέτοιε στο
περιοδικό “entupwsiakos-amerikanos-titlos” πάνω στο τσουρουφλιστό θέμα περί
αλκοόλ-ενστίκτων-νεολάιας και caroten(γαμημένοι
χορηγοί)»
-Τάκης « Ναι, ναι ήταν ένα άρθρο που σύμφωνα με τα περιοδικά
(apo)cosmo-politan, hocus-focus και
αντεγεια (θυγατρική του ciao)
έδωσε μια ρεαλιστική-παύλα-κυνική ματιά στην σύγχρονη-δεύτερηπαύλα-μοντέρνα
κοινωνία-ετογάμησα-χώρα περί της επιρροής του αλκοολ στην διασκέδαση της νεολαίας»
-Ιταλός «Πολύ ενδιαφέρον(χασμοουυυυυρητό και δάκρυ στο
μάτι), να τολμήσω να ρωτήσω ποια η πηγή της εμπνεύσεως σας?»
-Τάκης « θα προτιμούσα να μην τολμούσες, αλλά αφού τόλμησες
(κοίτα πως το έφερε η πουτάνα…) θα παραδεχθώ πως έμπνευση μου αποτέλεσαν με
βηταλφατική σειρά η μεγάλη μουσικός του 21ου αιώνα Πάολα, ο
Νικολάκης ο Αλέφαντος και τέλος ο τιτανοτεράστιος ρήτορας ο Μάκαρος ο
Ψωμιάδης!(σταυροπόδι με τα χέρια πάνω στο γόνατο και ελαφρύ ξεφυσητό»
-Ιταλός «Χμμ..τι άλλο από έναν άνθρωπο με τόση σοφία από το
να πίνει το νέκταρ της τέχνης και να αναπνέει τον γεμάτοσιλικόνη αέρα που του
προσφέρουν κα(υ)λιτέχνες όπως η παόλα, αλλα ας μιλήσουμε για την έρευνα σας»
Παραθέτω/παραθέτει/γενικά παρατίθεται: Αν για κάποια
ιδιότητα του , το ποτό είναι τόσο δημοφιλές είναι φυσικά η μείωση των
αναστολών, συνεπώς την επιστροφή στα ένστικτα(πο ρε πούστη σαν εισαγωγική
πρόταση έκθεσης πανελληνιών βγήκε, μια μέρα που θα γίνω βαθμολογητής θα
μηδενίσω τους πάντες που μπερδεύουν το «σοβαρό» με το «βαρετό»). Αν λοιπόν δεχτούμε πως η γενιά μας έχει
αποκοπεί από κάθε τι ανθρώπινο και πρωτογενές
όπως ανθρώπινες επαφές, αληθινή επικοινωνία, αυθορμητισμός,
αυθεντικότητα κλπ. μιλάμε για μια ρομποτοποιήση (λεξάρα ρε μουνιάααα) των
ανθρώπων και μια εξάλειψη των ενστίκτων. Οπότε το ποτό με την ιδιότητα του
(μείωση αναστολών) έρχεται σαν το φάρμακο στον άρρωστο (ρομποτοποιήμενο
άνθρωπο) να τον κάνει να υγιή, δηλαδή να επικοινωνήσει αληθινά, να κυνηγήσει
κανα γκομενίλι εκτός φείςμπουκ, να πει κανα ΑΣΤΕΙΟ και όχι κρυαδοαμερικλανιές ,
και εκεί λοιπον έγκειται η αλληλεξάρτηση της διασκέδασης με το ποτό.
Τελειώνοντας (πάντα γρήγορος…), το ποτό δεν είναι το πρόβλημα , αλλα η κενωνοία,
το ποτό πρέπει να υπάρχει και είναι ένα μέσο επικοινωνίας (ναι καλά διάβασες)
αλλα ως εκεί μανς…
-Ιταλός: «Σε ευχαριστούμε πολύ Τάκη, ελπίζω έστω 3 από τους
χιλιάδες αναγνώστες να κατάλαβαν πως βρίσκονται στο σωστό μπλογκ με τόση
σοβαρότητα κα να διάβασαν το σοκαμοκικο άρθρο σου, χαιρετούμε…»
Σάββατο 9 Μαρτίου 2013
Συνέντευξη με τον Ιταλό(?)Οκ, στο περίπου!
Λοιπόν να είμαστε ντόμπροι, κομπολο-γάτοι και ξηγημένοι. Άραγκον και
μορφώσου: ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ τα ταμπού! Ναι
οκ, θέλουμε να καβαλιόμαστε από το μηδενικό ραντεβού και να φοράς και πούτσι φόρεμα και να τα λέμε και χύμα,
ΑΛΛΑ θέλουμε τα ταμπου. Και ξηγούμε: Βρισίδια, ποδόσφαιρα, ρεεεε-ψίματα και τα
ρέστα είναι για την παρτη μας, δεν είναι
τυχαίο που ακόμα και από τα τσου(ρε)λάκια θέλουμε να το παίζουν κυρίες? Όσο
για σένα μαγκίτισα-κνίτισα-φεμινίστρια που είσαι και πολύ προχώ
ναουμε-καικαλά-ασούμε και μιλάς χύμα για σεξ, βρίζεις, φτύνεις κλπ γιατί δεν
μας λες και για την περίοδο, τα χεσίδια ή για τις κλανιές σου μήπως
φοβάσαι ότι θα ξενερώσει το κοινό ? ντεμέκ-δράκισα-Κανέλλη?
Πόσο καιρός πάει, κόκκινο μάτι-μαύρες
σακούλες…μίλα ρε ΜΑΛΑΚΑ μόνο εσύ με καταλαβαίνεις!...γαμημένε καθρέφτη.
Ρατσισμός και Φιλοζωισμός (δεν είναι λογοπαίγνιο, αλλά δεν
ξέρω την λέξη και καλύπτω την άγνοια μου, με ακριβό χιούμορ)
Επιλεκτικοί φιλόζωοι και επιλεκτικοί ρατσιστές, υποκρίτριες-υποκριτές
και υποκριτούλληληληδες(γαμημένο φάτσαμπουκ εσύ και τα λήμματα
σου):ΣΟΒΑΡΕΥΤΕΤΑΙ ΚΥΡΙΟΙ!, το ότι γουστάρεις τα σκυλάκια(και τις σκυλούδες) και
τα γατουλίνια (πολύ μάτσο έγινα πάλι) δεν σε κάνει ρε μόρτη φιλόζωο! Το ότι
αγαπάς το σκυλί των 500 ευρώ που αγόρασες για να ανεβάζεις τις φωτό στο νετ ή
για να ψαρώνεις μενέτα(γκόμενες) στον δρόμο όταν κάθε μέρα πλακώνεσαι στα
χοιρινά διαβάζεις «κυνήγι και ψάρεμα για πολύ μάγκες» από το 2ο
τεύχος της «σούπερ Καμαρίερας»! Τα ίδια ισχύουν και για σένα ρατσιστή που είναι
οκ να κατηγορ(εις)ιοποιείς ολόκληρες «φάρες» όπως «ταρίφες» «μουνόμπατσους»
κλπ. αλλά να αγωνίζεσαι για να μπούνε στα νηπιαγωγεία οι μετανάστες «επειδή
άνθρωποι είναι, και εγώ μισώ τους ρατσιστές»!!! (διευκρίνιση-διόρθωση
εξαιρούνται οι «κωλόγαυροι», διότι απλώς είναι κωλόγαυροι, από τις
κατηγοριοποιήσεις).
Ποίημα από την ΔΑΠοιητική συλλογή «Πόσο με καυλώνει, Αχ πόσο
με καυλώνει η φάτσα του Αντώνη(Σαμαρά)».
Θέλω την δόση μου και
ας μην είμαι ζάκι
Την δόση Αντώνη τσίμπα
σαν να ήταν φρίμπα
Έλα Αντωνάκι βγάλε το
σεντονάκι
Πιες, στρίψε, ρούφα
και σκάσε το μπαφάκι…
Ο Ιταλός για ποδοσφαιράκι: « Το ποδοσφαιράκι…Το ποδοσφαιράκι
είναι κατάθεση ψυχής, βασικά το ποδοσφαιράκι είναι όλα, αλλά είναι και τίποτα.
Το ποδοσφαιράκι είναι, και τι δεν είναι…Το ποδοσφαιάκι βασικά είμαι
εγω(συγκίνηση, δάκρυ, ελαφρύ-γρήγορο σκούπισμα με χέρι κάτω από το μάτι και
σκυμμένο κεφάλι και αποχώρηση»
Δευτέρα 4 Μαρτίου 2013
(Εδώ και 20 λεπτά) περιμένοντας τον ------(ό,τι επίθετο σε βολεύει) να κατέβει
Μέρος I: Μέρα μεσημέρι δίπλα σε στάση λεωφορείου κάτω από κατοικία φίλου.
-Iphone(τώρα τι νούμερο ήταν θα σε γελάσω, το δικό μου smartphone όσο το είχα δν αποδείχθηκε και τόσο έξυπνο διότι πνίγηκε σε ένα μισογεμάτο ποτήρι νερό το οποίο αδέξια έριξε ο Ιταλός επάνω σε σημείο στο οποίο εναπόθεσα το δύστυχο κινητό οπότε έκτοτε είμαι με ένα Sony Ericsson του 2009 το οποίο παρεμπιπτόντως γαμάει!)
Κόσμος.
Προφανώς περιμένει το λεωφορείο.
Την έχω αράξει σταυροπόδι στο παγκάκι με τριλογία Something Wicked στα ακουστικά.
3 μέτρα και κάτι ίντσες πιο πέρα κορίτσι ετών 11-12.
ΑΚΡΑΙΟ τουπέ συνοδευόμενο από:
-Iphone(τώρα τι νούμερο ήταν θα σε γελάσω, το δικό μου smartphone όσο το είχα δν αποδείχθηκε και τόσο έξυπνο διότι πνίγηκε σε ένα μισογεμάτο ποτήρι νερό το οποίο αδέξια έριξε ο Ιταλός επάνω σε σημείο στο οποίο εναπόθεσα το δύστυχο κινητό οπότε έκτοτε είμαι με ένα Sony Ericsson του 2009 το οποίο παρεμπιπτόντως γαμάει!)
-Γυαλιά κοκκάλινα μεγάλου μεγέθους(πώς γινεται να τα φοράει τόσος κόσμος; μόνο στον Τζώννυ Ντεπ πάνε αυτά τα γυαλιά)
-Ξυνισμένη μούρη
-Απαίσιες γαλότσες του ψαρά
Άνετα σφαλιάριζα τη μάνα σου.
Α, καλώς το αγόρι! Πάμε για καφέ, αρκετά ασχολήθηκα με το εκκολαπτόμενο μαλακισμένο.
Μέρος ΙΙ: Κυριακή βράδυ περιμένοντας να ετοιμαστεί η πίτσα που παρήγγειλα πακέτο.
Έχω ένα θέμα με την ιστορία. Όχι συγκεκριμένα κάποιου έτους στο σχολείο. Ούτε απαραίτητα αυτή που διδάσκεται στα ελληνικά σχολεία. Αλλά αυτό με τους ήρωες των διαφόρων λαών..
Παράδειγμα: Πόσο Μέγας είναι/ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος;;
Αλήθεια, ο κόσμος που σφάγιασε κατά τη θαυμαστή πορεία του προς ανατολάς ήταν άξιος σφαγής;
Συμμετείχαν σε κάποια δραστηριότητα κατάκτησης της Μακεδονίας;
Άνηκαν σε κάποια μυστική οργάνωση;
Ήταν εξωγήινοι που εισέβαλαν μανιωδώς κ απείλησαν τον κόσμο με εξαφάνιση;
Όχι, απλά πας μη Έλλην βάρβαρος..
Υποθέτω ότι παρόμοιες ιστορίες ηρώων με αιματοβαμμένο παρελθόν διδάσκονται με παρόμοια περίσσια έπους και παιάνων για τον Κεμάλ στην Τουρκία, για τον Αττίλα στην Ουγγαρία κοκ...
Είμαι τόσο χαζός που σκέφτομαι γιατί μας διδάσκουν αυτά τα γεγονότα ως θαυμαστές πράξεις ηρώων ενάντια σε εχθρούς και όχι απλά ως "ορίστε, αυτή είναι η ιστορία, τα αρνητικά της ανθρωπότητας εσαεί, σκέψου ρε κουμπούρα λίγο τι γινόταν τότε, δε χρειάζεται να επαναλάβουμε τα ίδια και τώρα";;;
Η ζωή είναι ωραία(και η πίτσα που παρήγγειλα) ;)
Pedro Σούρας Cervejas
ΥΓ. Θέλω σφυρίγματα υπέρ μου μόνο ενάντια στο γαύρο!
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)